Eighties

• Het zijn de jaren van stagnatie en malaise. De economie krimpt, de werkloosheid stijgt even hard als de huizenprijzen dalen. Een jonge ‘verloren generatie’ zonder uitzicht op werk en loopbaan hikt aan tegen het zwarte gat van ‘no future’. Gedreven door woningnood bezetten krakers leegstaande stadswoningen, fabrieken en kantoorgebouwen. Er zijn ongekend heftige rellen bij sommige kraakpanden, maar ook bij de inhuldiging van prinses Beatrix in Amsterdam. Grootscheepse, voornamelijk vreedzame protesten vinden plaats tegen de plaatsing van kruisraketten in Woensdrecht. Punkmuziek is de protestmuziek van eind jaren zeventig en begin jaren tachtig.

  Scroll verder

  

• De gezondheidszorg gaat op rantsoen en het woord schaarste doet haar intrede. In 1983 wordt de 'medicijnknaak' ingevoerd. Bij het afhalen in de apotheek moet voor medicijnen een rijksdaalder worden bijbetaald, tot een maximum van 125 gulden (ruim €50,-) per jaar. In 1988 introduceert de overheid het 'specialistengeeltje'. Een verwijzing naar de specialist gaat patiënten 25 gulden kosten, tot een maximum van 75 gulden per jaar. De maatregelen leiden niet tot bezuinigingen, wél tot allerlei ongewenste neveneffecten: administratieve rompslomp, patiënten die grote hoeveelheden medicijnen in één keer bestellen en frustraties bij artsen, apothekers en patiënten. Er is veel protest.

  

• De malaise is ook te voelen in de farmaceutische industrie. Er worden weinig nieuwe medicijnen ontwikkeld en aan geneesmiddelen voor psychische stoornissen en klachten kleeft een negatieve imago.

  

• Zo schrijven vrouwenbladen als Libelle en Viva over het probleem van “medicijnverslaving” bij het gebruik van kalmerings- en slaapmiddelen.

  

• Reclamemakers worden meegesleurd in de negatieve spiraal en zoeken naar nieuwe beeldtaal en reclamemogelijkheden. Ze vinden daarbij een opening voor sluikreclame in de medische soaphit ‘Medisch Centrum West’.

  

• De televisieserie is razend populair. Margriet noemt het 'dé televisieserie van 1988.' 

  

• In de farmaceutische reclames voor artsen blijven makkelijk herkenbare maatschappelijke clichés en vooroordelen in relatie tot angst, spanning en depressie de boventoon voeren.

  

• Psychische problemen worden – nog steeds – nadrukkelijk geafficheerd als vrouwenproblemen, met stereotype vrouwbeelden (“Haar lust. Haar leven”…”Elegante Therapie” of “De zin in het leven”).

  Einde